MASAŻ TENSEGRACYJNY

            Dzięki masażowi tensegracyjnemu w rehabilitacji narządów ruchu nastąpił bardzo duży postęp. Ta nowa i niezwykle skuteczna odmiana masażu to prawdziwy przełom w leczeniu zaburzeń narządów ruchu. Opiera się na holistycznym spojrzeniu na organizm człowieka i podparta jest dogłębnymi badaniami naukowymi.

Masaż tensegracyjny daje szybko trwałe efekty podczas rehabilitacji dolegliwości bólowych kręgosłupa, głowy, przy bolesności barku i łokcia, a także w przebiegu rwy kulszowej.

 

Technika ta czerpnie podstawy z zapożyczonej z architektury zasadzie tensegracji. Mówiąc prościej można ją przedstawić w następujący sposób:

W ludzkim organizmie istnieje zależność między wszystkimi mięśniami. Są one także powiązane ze sobą. Wiele mięśni przyczepionych jest do tej samej kości co wywoduje ich współzależność. Efektem jest przeniesienie napięcia między mięśniami sąsiadującymi. W związku ze złożoną budową układu mięśniowego, proces ten rozprzestrzenia sie dalej. Siecią mięśni, powięzi i przegród międzymięśniowych. Skutkiem takiego procesu jest możliwość wystąpienia podwyższonego napięcia ciągnącego się od dłoni, poprzez górną kończynę, plecy, pośladek, kończyną dolną, aż do stopy. Właśnie takie układy są podstawą dla opisywanego tutaj masażu. Łącznie jego twórcy opisali 4 takie systemy.

Ważne jest tutaj to, ze nie da sie doprowadzić do relaksacji tylko jednego mięśnia z układu, tylko należy zająć się całym systemem powiązanych z nim mięśni i powięzi. Na tym właśnie polega przewaga tego typu masażu nad tradycyjnym masażem klasycznym, który obejmuje swym zakresem tylko boląca okolicę. Często kończy sie to brakiem efektów, bo przyczyna może znajdować się w innym miejscu niż odczuwany jest ból.

Inna nowością w masażu trensegracyjnym jest to, iż uwzględnia on także układ nerwowy, limfatyczny i krwionośny. Jest to istotne, gdyż napięcie mięśni może w konsekwencji powodować obkurczenie tętnicy, przez co dochodzi do zaburzeń w  odżywianiu mięśni w tym obszarze. Utrudnieniami w odpływie krwi żylnej obrzękami spowodowanymi utrudnieniami w  odpływie chłonki, wzrostem napięcia mięśni, zaburzeniami czucia w pewnym rejonie będących następstwem podrażnienia nerwu je unerwiającego. Dopiero doprowadzenie do relaksacji całego układu może doprowadzić do ustąpienia powyższych objawów i dysfunkcji.

Na początku masażu przeprowadza się ocenę napięcia poszczególnych zespołów. Podczas uciskania newralgicznych punktów, będących miejscem przyczepu mięsni. Jeśli następuje reakcja bólowa znaczy to, że napięcie mięśniowe w tym obszarze jest podwyższone. Wyniki badania zapisywane są w karcie pacjenta co pozwala śledzić efekty leczenia.

W związku ze sposobem przeprowadzania badania i następnie procesem terapii istotne jest to, by fizjoterapeuta znał dobrze anatomię. Tylko od precyzji w badaniu punktów diagnostycznych zależy bowiem jego powodzenie i efekty końcowe.

Równie ważne jak badanie, jest ułożenie ciała podczas zabiegu, różni się ono od ułożenia podczas masażu tradycyjnego.

Podczas masażu tensegracyjnego chory ułożony jest w pozycji bocznej z podpartymi na wałkach nogami. W związku z tym masowana jest albo prawa, albo lewa strona ciała. Dzięki takiemu położeniu rehabilitant ma swobodny dostęp do masowanych struktur. Dodatkowo zapobiega się dyskomfortowi spowodowanemu leżeniem na plecach lub brzuchu i powiązanych z tym np. problemach z oddychaniem.

Jest to bardzo skuteczna metoda fizjoterapii, wystarczy mniejsza ilość zabiegów by osiągnąć takie efekty jak przy masażu klasycznym.. Jak widać, taka forma masażu  ma bardzo wiele zalet.